همره باد از نشیب و از فراز کوهساران از سکوت شاخههای سرفراز بیشه زاران از خروش نغمه سوز و ناله ساز آبشاران از زمین، از آسمان، از ابر و مه، از باد و باران از مزار بیکسی گمگشته در موج مزاران میخراشد قلب صاحب مردهای را سوز سازی ساز نه، دردی، فغانی، نالهای، اشک نیازی مرغ حیران گشتهای در دامن

انگار ازین نگاه پلاسیده خسته ای

انگار درب پشت سرت را نبسته ای

تردید میکنی که مرا جا گذاشتی

یادَت میاد تٌنگ دلم را شکسته ای

یک لحظه یک نگاه ازین عاشقانه هاش

نه!!اشتباه میکنی انگار بسته ای

بازیچه بود؟؟ یا که هوس بود یا که ... نه!

باور نمیکنم که ازین بند رسته ای

باور نمیکنم که مرا جاگذاشتی

در سینه ی نحیف خودت کینه کاشتی

علیرضا رضایی گورادل

You, do you remember me? Like I remember you? Do you spend your life Going back in your mind to that time? Cause I, I walk the streets alone I hate being on my own And everyone can see that I really fell And I'm going through hell Thinking about you with somebody else Somebody wants you Somebody needs you Somebody

موجوع قلبي، والتعب بيّهمن اباوع على روحي ينكسر قلبي عليّهتعبان وجهي وعيوني قهرتنيدنيا شلّت حال حالي، و فحياتي كرهتنيكرهت الحب، ماريده دمّرني!طيب اني وادري طيبي لهالحال وصلني موجوع قلبي، والتعب بيّهمن اباوع على روحي ينكسر قلبي عليّه كل يوم صدمه اقوى من القبلهااني واصل بالشدايد شدّه محد واصل الهامحد وقفلي من جنت محتاج

به دیدارم بیا هر شب در این تنهایی تنها و تاریک خدا مانند دلم تنگ است بیا ای روشن، ای روشنتر از لبخند شبم را روز کن در زیر تنپوش سیاهیها دلم تنگ است بیا بنگر چه غمگین و غریبانه در این ایوان سر پوشیده وین تالاب مالامال دلی خوش کردهام با این پرستوها و ماهیها و این نیلوفر آبی و این تالاب مهتابی بیا، ای همگناه من د

سیگار پیچ تو و یک جلد هم کتاب

گیتار و عکس، توتون های خیس آب

شب ها هوای خانه ی تو دود میشود

اوق میزنم ازین همه زنگار و پیچ و تاب

متن هزار گوشه ی وبلاگ تیره ات

در وصف نور قرمز صد ها اتاق خواب

غرق فرا مدرن و هنر های بی اساس

پر از توهمات سیاسی بی حساب

ژست تمام رنگی و اندام خوش تراش

مثل هوای پر شده در داخل حباب

گویا میان ما و خودت خط کشیده ای

مرز میان چشمه و تصویر یک سراب

با تو صدای یک دوهل از دور میرسد

داغ خر است و بوی خوشاینده ی کباب